Planowanie obserwacji zaćmień Słońca

Korzystasz z naszej aplikacji iOS? Spróbuj tutaj

The Photographer’s Ephemeris Web zawiera szereg narzędzi, które pomogą Ci zaplanować fotografowanie zaćmień Słońca. Na tej stronie omawiamy dostępne funkcje i sposób, w jaki należy z nich korzystać. Przed kontynuowaniem tego samouczka powinieneś już znać podstawy TPE Web.

Jeśli masz doświadczenie w obserwacji zaćmień, możesz zapoznać się z Notą techniczną.

Jeśli potrzebujesz wskazówek dotyczących ustawień aparatu (ekspozycji itp.), polecamy porady Freda Espenaka.

Jeśli wolisz obejrzeć wideo, może spodoba Ci się nagranie naszego webinaru na żywo z 27 maja 2023 r.: Planowanie obserwacji zaćmień Słońca.

Czym jest zaćmienie Słońca?

Zaćmienie Słońca występuje, gdy Księżyc przechodzi między Ziemią a Słońcem i rzuca swój cień na powierzchnię Ziemi. Oto zdecydowanie najlepszy sposób na koncepcyjne zrozumienie zaćmień, dzięki astrofizyczce Katie Mack:

• 🌓 🌎 🌞 zaćmienie Księżyca
• 🌞 🌓 🌎 zaćmienie Słońca
• 🌓 🌞 🌎 apokalipsa

Istnieją trzy podstawowe rodzaje zaćmień Słońca:

• Częściowe: Słońce jest częściowo zasłonięte przez Księżyc (wielkość jest mniejsza niż 1.00, przesłonięcie, tj. % pokrytej powierzchni, jest mniejsze niż 100%)
• Pierścieniowe: Księżyc znajduje się całkowicie wewnątrz tarczy Słońca, ale nie jest wystarczająco blisko Ziemi, aby je zakryć – jest to tak zwane zaćmienie „obrączka ognia ” (wielkość < 1.00, przesłonięcie < 100%)
• Całkowite: Słońce jest całkowicie zakryte przez Księżyc (wielkość >= 1.00, przesłonięcie = 100%)

(Zobaczysz także odniesienia do zaćmień „hybrydowych ”, „pierścieniowo-całkowitych ” i „przerwanego pierścienia ” – więcej na ten temat poniżej.)

Kto może zobaczyć zaćmienie Słońca?

Zaćmienia Księżyca wyglądają zasadniczo tak samo dla wszystkich na Ziemi, z wyjątkiem tego, że czas i pozycja Księżyca na niebie różnią się zależnie od lokalizacji i upływu czasu. Jeśli jednak Księżyc jest nad horyzontem, wszyscy widzimy zasadniczo te same fazy zaćmienia Księżyca.

Zaćmienia Słońca są znacznie bardziej wybredne!

Ponieważ Księżyc jest mały w stosunku do Ziemi, jego cień może podczas zaćmienia dotrzeć najwyżej do niewielkiej części powierzchni Ziemi. A ponieważ Ziemia się obraca, punkt, do którego dociera cień, szybko zmienia się w trakcie zaćmienia.

Z tego powodu to, co zobaczysz podczas zaćmienia Słońca, zależy od tego, gdzie jesteś – a czas ma kluczowe znaczenie.

Jakie rodzaje zaćmień powinny mnie interesować?

Oczywiście wszystkie! W rzeczywistości jednak częściowe zaćmienie (ubytek na tarczy Słońca, obserwowany z odpowiednią ochroną oczu) jest interesujące, ale to nie tam dzieje się prawdziwa „akcja ”.

Jeśli możesz obserwować całkowite zaćmienie, zrób to – to naprawdę zdumiewające doświadczenie. (Piszę to po zobaczeniu dotąd tylko jednego, w sierpniu 2017 r.)

Pierścieniowe zaćmienia również są bardzo warte zobaczenia, ale nie wywołują takiego wizualnego „zachwytu ” jak zaćmienie całkowite.

Kiedy nastąpi zaćmienie?

W TPE Web zaćmienia Słońca znajdują się na liście wydarzeń dostępnej za pośrednictwem kontrolek daty na głównej stronie mapy, na przykład:

Daty zaćmień Słońca znajdziesz w tabeli wydarzeń. Ogólnie rzecz biorąc, gdzieś na Ziemi występują około dwa zaćmienia Słońca rocznie, w odstępie mniej więcej sześciu miesięcy. Wyświetlana data i godzina dotyczą tak zwanych „Ogólnych okoliczności ” zaćmienia – czas odpowiada momentowi osiągnięcia największej wielkości zaćmienia, ale nie mówi nic o tym, gdzie to nastąpi.

Jeśli chcesz widzieć tylko zaćmienia Słońca, wybierz kartę „Zaćmienia Słońca ”:

Lista pokazuje wszystkie zaćmienia Słońca dla wybranego stulecia – możesz wyświetlić zaćmienia z dowolnego stulecia od 1600 do 2500 roku.

Ponownie, lista pokazuje ogólne okoliczności wraz z następującymi szczegółami:

• Gamma (ɣ): wartość w przybliżeniu od −1 do 1. W prostych słowach wartość zero oznacza, że zaćmienie przebiega przez równik, +1 przez biegun północny, a −1 przez biegun południowy. Najedź kursorem na pole, aby zobaczyć bardziej techniczny opis.
• Wielkość: wartość zazwyczaj od 0 do 1.12, która mierzy część średnicy Słońca zasłoniętą przez Księżyc. Wyższa wartość oznacza „głębsze ” zaćmienie. Musi być > 1, aby zaćmienie było całkowite. (Pokazana wartość dotyczy miejsca największego zaćmienia.)
• Maks. czas trwania: czas trwania zaćmienia pierścieniowego, całkowitego lub hybrydowego w miejscu największego zaćmienia, w minutach i sekundach.
• Przybliżone współrzędne: punktu największego zaćmienia. Chociaż pas zaćmienia zwykle rozciąga się na tysiące mil (lub kilometrów), w tej lokalizacji można obserwować zaćmienie o największej wielkości.
• Czas maks. zaćmienia: czas maksymalnego zaćmienia w danej lokalizacji, wyświetlany w obowiązującej obecnie lokalnej strefie czasowej
• Obszar i strefa czasowa: obecny kraj lub ocean/morze, na którego obszarze znajduje się miejsce największego zaćmienia, wraz z obecną strefą czasową. (Pamiętaj, że obecne strefy czasowe mogą nie mieć zastosowania do historycznych lub przyszłych zaćmień.)

Aby wyświetlić zaćmienie, kliknij wybrany wiersz, a następnie wybierz:

• „Ustaw datę ”: ustawi datę zaćmienia, ale nie zmieni mapy ani lokalizacji pinezki
• „Wyświetl ”: ustawi datę zaćmienia, oddali mapę i umieści główną pinezkę w przybliżonych współrzędnych największego zaćmienia

Gdzie mogę zobaczyć zaćmienie?

Teraz, gdy wiesz, kiedy następuje zaćmienie, kolejne pytanie brzmi: „gdzie mogę je zobaczyć? ”. Po wybraniu daty zaćmienia na mapie wyświetlany jest jego pas (oddal widok, jeśli go nie widzisz):

Mapa pokazuje północną i południową granicę pasa oraz linię centralną (różową). Subskrybenci PRO zobaczą również linie jednakowej wielkości oraz linie graniczne zaćmienia częściowego.

Pokazane zaćmienie (8 kwietnia 2024 r.) jest zaćmieniem całkowitym, więc obszar wewnątrz centralnego pasa to miejsce, w którym można obserwować całkowitość. W przypadku zaćmienia pierścieniowego przedstawia on pas obrączkowości („obrączki ognia ”).

Linia centralna to miejsce, w którym czas trwania zaćmienia jest największy – tj. obserwator znajduje się „najgłębiej ” w cieniu Księżyca. Granice północna i południowa pokazują obszar przejściowy między obserwacją zaćmienia całkowitego lub pierścieniowego a częściowego.

Na powyższym zrzucie ekranu obserwator w miejscu czerwonej pinezki na mapie w Meksyku zobaczy zaćmienie całkowite, ale każdy poza centralnym pasem zobaczy jedynie zaćmienie częściowe. Nie bądź tą osobą!

WAŻNE: pasy zaćmień mogą być nieobecne lub niekompletne w regionach polarnych albo wyświetlać pewne błędy podczas przekraczania antypołudnika. Zobacz Nota techniczna: Funkcjonalność zaćmień Słońca.

Kiedy się zacznie i skończy?

Aby wiedzieć, kiedy zaćmienie Słońca się zacznie i skończy, musisz znać lokalne okoliczności dla swojej lokalizacji. Wskażą one kluczowe cechy zaćmienia, w szczególności czasy kontaktów. Czasy kontaktów dla zaćmienia Słońca są definiowane następująco:

• C1, Pierwszy kontakt: moment, w którym Księżyc zaczyna zasłaniać Słońce, tj. początek fazy częściowej
• C2, Drugi kontakt: moment w zaćmieniu całkowitym, gdy Księżyc całkowicie zasłania Słońce – to początek całkowitości. W przypadku zaćmienia pierścieniowego jest to moment, gdy Księżyc przesuwa się całkowicie w obręb tarczy Słońca.
• Maks. zaćmienie: nie jest ściśle czasem „kontaktu ”, ale jest to moment największej wielkości zaćmienia w wybranej lokalizacji
• C3, Trzeci kontakt: koniec całkowitości, gdy Księżyc przestaje całkowicie zasłaniać Słońce (całkowite) lub przesuwa się poza granice tarczy Słońca (pierścieniowe)
• C4, Czwarty kontakt: koniec zaćmienia częściowego, gdy Księżyc nie zasłania już żadnej części tarczy Słońca

Zaćmienie częściowe ma tylko C1, maks. zaćmienie i C4. Zaćmienia całkowite i pierścieniowe mają wszystkie pięć czasów kontaktów. Im bliżej linii centralnej się znajdujesz, tym dłuższy jest czas między C2 a C3, tj. dłuższa całkowitość (lub „obrączkowość ”).

Czasy kontaktów są wyświetlane na osi czasu dla wszystkich użytkowników. Oto przykład dla całkowitego zaćmienia z 8 kwietnia 2024 r., dla obserwatora w Mazatlan w Meksyku:

Pokazane azymuty dotyczą Słońca, chociaż między C2 a C3 azymut Księżyca jest naturalnie zbliżony do tej samej wartości. Wartość 1.021 pokazana w wydarzeniu osi czasu „Maks. zaćmienie ” to wielkość.

Możesz dostosować wybrany czas, klikając dowolne wydarzenie na osi czasu lub regulując suwak czasu (zobacz także poniższe uwagi dotyczące symulatora zaćmienia).

Co zobaczę?

Uwaga dotycząca ochrony oczu

WAŻNE: Ochrona oczu jest niezbędna podczas obserwacji zaćmień przez CAŁY czas, z wyjątkiem całkowitości (między C2 a C3). Nigdy nie obserwuj niezasłoniętego Słońca bez certyfikowanego filtra słonecznego, zwłaszcza przez teleskop lub obiektyw aparatu.

Zobacz Bezpieczeństwo oczu podczas zaćmienia Słońca

Symulator zaćmienia

Dostępność:

• Symulator zaćmienia jest dostępny dla wszystkich użytkowników bezpłatnie dla wszystkich historycznych zaćmień
• Dostęp do symulatora dla przyszłych zaćmień wymaga subskrypcji PRO

Symulator pojawia się automatycznie w prawym dolnym rogu mapy, gdy wybrana data/czas/lokalizacja odpowiada zaćmieniu Słońca.

Aby wyświetlić symulator, umieść czerwoną pinezkę w obrębie pasa zaćmienia i wybierz datę/czas między C1 a C4.

Symulator pokazuje przewidywany wygląd zaćmienia wraz z kilkoma kluczowymi danymi (wielkość, czas do następnego kontaktu, przesłonięcie %). Możesz wybrać dowolny z czasów kontaktów za pomocą kontrolek u góry symulatora, a w przypadku C2 i C3 także czasy 5 sekund przed i po rzeczywistych kontaktach – więcej na ten temat poniżej.

Możesz zwiększać lub zmniejszać poziom powiększenia obrazu Słońca i Księżyca, używając gestu przewijania na ekranie, myszy lub gładziku. Możesz przesuwać symulator w lewo/prawo/górę/dół, klikając i przeciągając.

Ponadto możesz użyć przycisku odtwarzania/pauzy w lewym dolnym rogu, aby odtworzyć symulację w czasie rzeczywistym (×1) albo z przyspieszoną prędkością (×5 – dobre dla całkowitości, ×100 – dobre dla dłuższej fazy częściowej).

Aktualny czas oraz wartość Delta T są pokazane w prawym dolnym rogu (głównie do porównania z innymi źródłami danych o zaćmieniach).

Możesz rozwinąć widok symulatora, klikając w pokazany sposób – pozwoli Ci to uzyskać dostęp do naszych narzędzi Zaawansowane planowanie obserwacji zaćmień Słońca.

Zaćmienie częściowe

Podczas zaćmienia częściowego pokazywany jest wygląd Słońca/Księżyca – pozycja „ugryzienia ” będzie odpowiadać temu, czego możesz oczekiwać w danej lokalizacji. Zauważ, że procent przesłonięcia (pokrycia) jest niższy niż wielkość – przesłonięcie odzwierciedla obszar Słońca, który jest zakryty. Poziom światła na niebie jest proporcjonalny do przesłonięcia.

Diamentowy pierścień przed C2

W przypadku zaćmienia całkowitego, tuż przed rozpoczęciem całkowitości (C2), można zaobserwować efekt diamentowego pierścienia:

Zauważ, że wielkość jest prawie równa 1.000, a przesłonięcie prawie 100%. Dokładny wygląd diamentowego pierścienia może różnić się w zależności od efektów brzegu Księżyca – szczyty i doliny na powierzchni Księżyca mogą powodować niewielkie przesunięcie pozycji diamentowego pierścienia oraz pojawienie się pereł Baily’ego.

Dodatkowe informacje znajdziesz w nocie technicznej.

C2 Drugi kontakt

Przy C2 w zaćmieniu całkowitym wielkość wynosi 1.0, a przesłonięcie 100%. Symulator pokazuje czas do C3 – jest to czas trwania całkowitości, w tym przypadku 4 minuty i 18 sekund:

W symulatorze pokazano dwa efekty:

• koronę Słońca, zewnętrzną atmosferę Słońca, składającą się z plazmy rozciągającej się miliony mil ponad powierzchnią. Jest to jeden z najbardziej efektownych wizualnie elementów całkowitego zaćmienia Słońca. Jej wygląd można przewidzieć z wyprzedzeniem, ale tylko o kilka dni, a to wykracza poza zakres naszych rozważań. Obraz korony widoczny powyżej oraz obraz efektu diamentowego pierścienia powyżej pochodzą z zaćmienia z 2017 r., sfotografowanego w Alliance w Nebrasce. Należy je traktować jako reprezentatywne, a nie miarodajne!
• chromosfera Słońca jest widoczna jako bardzo cienka bladoróżowa linia około godziny 10 na powyższym zrzucie ekranu. Chromosfera to kolejny uderzający efekt wizualny widoczny podczas całkowitości, który łatwo uchwycić aparatami (filtry nie są wymagane). Nie pomyl jej z aberracją chromatyczną obiektywu – to wewnętrzna atmosfera Słońca!

Maksymalne zaćmienie

Przy maksymalnym zaćmieniu wielkość osiąga największą wartość. Następuje to mniej więcej w połowie między C2 a C3. W przypadku „głębszych ” zaćmień całkowitych, tj. występujących, gdy Księżyc jest bliżej Ziemi, a więc pozornie większy, chromosfera Słońca prawdopodobnie zniknie mniej więcej w tym czasie:

C3 Trzeci kontakt

Przy trzecim kontakcie wielkość ponownie spada do 1.0 (dla zaćmienia całkowitego – w zaćmieniu pierścieniowym nigdy nie osiąga 1.0). Chromosfera pojawiła się ponownie około godziny 2, wraz z protuberancją słoneczną – protuberancje różnią się wyglądem między zaćmieniami, podobnie jak korona, więc ponownie ten aspekt symulacji ma charakter poglądowy, a nie predykcyjny:

Diamentowy pierścień po C3

Zanim wrócimy do fazy częściowej, diamentowy pierścień pojawia się ponownie pod obliczonym kątem pozycyjnym wynikającym z lokalnych okoliczności. Wielkość jest mniejsza niż 1, przesłonięcie jest mniejsze niż 100%, a ochrona oczu jest ponownie wymagana:

Zaćmienie znajduje się teraz ponownie w fazie częściowej.

Przygody na krawędzi

Jeśli po raz pierwszy obserwujesz całkowite zaćmienie lub widziałeś wcześniej tylko kilka, prawdopodobnie zechcesz zmaksymalizować czas całkowitości i dlatego powinieneś wybrać punkt blisko linii centralnej, a nie zbyt blisko skrajnych końców pasa.

Jeśli jednak jesteś doświadczonym łowcą zaćmień lub masz ograniczone możliwości podróżowania, możesz obserwować z lokalizacji na krawędzi pasa. To właśnie tam dzieją się ciekawe rzeczy!

Obserwacja w pobliżu północnej lub południowej granicy pasa

• Pokazane pasy zaćmień są dokładne jedynie do 1–2 km ze względu na efekty brzegu Księżyca i wysokość obserwatora nad poziomem morza (zobacz Nota techniczna). Jeśli ustawisz się bardzo blisko granicy pasa, istnieje szansa, że przegapisz całkowitość!
• Ale prawdopodobnie zaobserwujesz wiele: chromosfery i protuberancji (brzeg Słońca jest tylko nieznacznie zasłonięty przez Księżyc); pereł Baily’ego (topografia Księżyca ujawnia przebłyski fotosfery Słońca w trakcie zaćmienia)
• Czytaliśmy, że perły Baily’ego można łatwiej obserwować na północnej krawędzi, przypuszczalnie ze względu na większą zmienność topografii Księżyca

Obserwacja w pobliżu końców pasa

• Końce pasa zaćmienia wyznacza granica, przy której Słońce znajduje się nad horyzontem – jeśli Słońce nie jest widoczne, nie ma zaćmienia do zobaczenia.
• Jeśli jesteś blisko końców pasa, Słońce z definicji znajduje się nisko nad horyzontem podczas zaćmienia
• Refrakcja atmosferyczna wpłynie na wygląd Słońca i Księżyca oraz kształt obrysu cienia Księżyca na ziemi. Słońce i Księżyc mogą wyglądać na spłaszczone lub owalne. Czas pozostaje niezmieniony, ponieważ geometria ustawienia zaćmienia występuje poza atmosferą Ziemi
• Ogólnie rzecz biorąc, gdy Słońce jest nisko nad horyzontem, ryzyko zakłóceń przez chmury i zamglenie jest większe

Zalecenie: jeśli obserwujesz z lokalizacji na krawędzi, koniecznie przeczytaj samouczek Zaawansowane planowanie obserwacji zaćmień Słońca i naszą Notę techniczną, aby zrozumieć ograniczenia, oraz skonsultuj inne wiarygodne źródła, aby zweryfikować swoje plany.

Inne rodzaje zaćmień

Hybrydowe lub pierścieniowo-całkowite

Niektóre zaćmienia są znane jako „hybrydowe ”: są obserwowane jako zaćmienia pierścieniowe w kierunku końców pasa i jako całkowite w lokalizacjach pośrodku pasa („końce ” oznaczają granice wschód/zachód, a „środek ” odnosi się zasadniczo do długości geograficznej, a nie szerokości). Sprawdź wielkość przy maksymalnym zaćmieniu, aby określić lokalne okoliczności. Przykłady z 20 kwietnia 2023 r.:

• W tej lokalizacji na południowym Oceanie Indyjskim zaćmienie było pierścieniowe
• Jednak w pobliżu Exmouth w Australii Zachodniej było całkowite

„Przerwany pierścień ”

W niektórych okolicznościach podczas niektórych zaćmień istnieje obszar wewnątrz centralnego pasa, w którym zaćmienie może nie wyglądać ani na całkowite, ani na pierścieniowe (ani częściowe): jest to strefa zaćmienia „przerwanego pierścienia ”. W przypadku okoliczności zaćmienia, gdy wielkość zbliża się do 1.00 lub tylko nieznacznie ją przekracza, z pewnością można zobaczyć interesujące efekty brzegowe.

Niektóre zaćmienia charakteryzują się tym na znacznej części lub na całej długości pasa, ponieważ umbra Księżyca ledwo dociera do powierzchni Ziemi. Słynnym przykładem jest hybrydowe zaćmienie z 17 kwietnia 1912 r., które wystąpiło zaledwie dwa dni po zatonięciu Titanica.

W pobliżu Paryża szerokość pasa wynosi zaledwie 2 km, a zaćmienie z trudem osiąga wielkość 1.000 przez zawrotne 2.6 sekundy! (Link)

Aspekty fotograficzne

Jaki plan zdjęciowy warto więc rozważyć? Jak zawsze, to zależy. Możliwości obejmują między innymi długi teleobiektyw, średni teleobiektyw i szeroki kąt. Oto kilka krótkich przemyśleń i wskazówek:

• Jeśli masz obiektyw 300 mm (ekwiwalent 35 mm) lub dłuższy, możesz wykonać zdjęcia podobne do pokazanych w symulatorze powyżej. Możesz spróbować uchwycić wiele zjawisk związanych z zaćmieniem, w tym:
  • „diamentowy pierścień ”
  • perły Baily’ego
  • chromosferę
  • protuberancje słoneczne
  • koronę
• Ogólnie rzecz biorąc, zjawiska zaćmieniowe są unikalne dla każdego zaćmienia – jedynym możliwym wyjątkiem jest diamentowy pierścień, który może wyglądać podobnie podczas różnych wydarzeń.
• Jednak zdjęcia z użyciem długiego teleobiektywu raczej nie staną się rzadkością – w zależności od lokalizacji może być wielu fotografów – i nie oddadzą one prawdziwego poczucia miejsca. (Chociaż, zakładając, że ustawienie zdjęcia jest stałe względem zenitu lub gruntu, orientacja korony może wskazywać miejsce na pasie, w którym wykonano zdjęcie)
• Zdjęcia wykonane średnim teleobiektywem (powiedzmy odpowiednik ogniskowej 70–200 mm) mogą być odpowiednie w miejscach, gdzie Słońce znajduje się bliżej horyzontu (< ~20° wysokości) i można je zestawić z innym elementem (np. horyzontem, topografią, a nawet chmurami? 😱). Ten plan zdjęciowy może być raczej wyjątkiem niż regułą.
• Zdjęcia szerokokątne najprawdopodobniej zapewnią unikalny zapis zaćmienia. Ze względu na względną rzadkość przechodzenia zaćmienia nad tym samym obszarem geograficznym, jeśli uda Ci się uchwycić szerokokątny widok, powiedzmy, całkowitego zaćmienia nad charakterystycznym krajobrazem, istnieje szansa, że będziesz mieć coś naprawdę wyjątkowego. Trochę żałuję, że nie planowałem sfotografowania zaćmienia z 2017 r. gdzieś nad Górami Skalistymi w Wyoming właśnie z tego powodu – w ciągu mojego życia nie będzie kolejnej okazji, by to zrobić.
• To powiedziawszy, zdjęcie szerokokątne z konieczności nie może uchwycić charakterystycznych aspektów stanu Słońca w czasie zaćmienia tak, jak może to zrobić długi teleobiektyw. Jeśli fotografujesz tylko szerokim kątem, możesz nawet nie mieć okazji zaobserwować niektórych z tych zjawisk.
• Jeśli w czasie zaćmienia Słońce jest wysoko na niebie, znalezienie kompozycji szerokokątnych może być trudniejsze. Możesz sprawdzić wymagane pole widzenia za pomocą naszego kalkulatora pola widzenia. Zaćmienie z 8 kwietnia 2024 r. na centralnym pasie na północ od San Antonio w TX osiągnie całkowitość, gdy Słońce będzie na wysokości +67°. Aby uchwycić krajobraz na pierwszym planie wraz z zaćmionym Słońcem, musiałbyś użyć obiektywu 14 mm skierowanego +30° w górę – Słońce będzie wtedy wyglądać na bardzo malutkie na zdjęciu.
• Na koniec, jeśli fotografujesz całkowite zaćmienie, uważaj, aby nie stracić cennych sekund całkowitości na zmianę konfiguracji aparatu. Zakończ fotografowanie i zdejmij filtry słoneczne z dużym zapasem czasu. Skonfiguruj sekwencje bracketingu, aby nie pominąć szczegółów wrażliwych na ekspozycję (np. chromosfera a korona)
• Wielu fotografów w Twojej grupie? Podzielcie zadania. Alison i ja zdołaliśmy uchwycić wiele różnych zjawisk w 2017 r. – jedyną rzeczą, której nam zabrakło, były perły Baily’ego, prawdopodobnie dlatego, że nasza lokalizacja na centralnym pasie sprawiła, iż trwały krótko lub nie były widoczne.
• Masz wiele aparatów? Świetnie! Użyj ich.

PS. Jeśli potrzebujesz wskazówek dotyczących ustawień aparatu (ekspozycji itp.), polecamy porady Freda Espenaka.

Co dalej?

• Przeczytaj następny artykuł z serii: Zaawansowane planowanie obserwacji zaćmień Słońca
• Zapoznaj się z Notą techniczną: Funkcjonalność zaćmień Słońca
• Mogą Ci się również spodobać nasze artykuły o zaćmieniach Słońca
• Rozważ dołączenie do Solar Eclipse Mailing List, aby uzyskać dostęp do dyskusji ekspertów od zaćmień z całego świata (pamiętaj jednak, że nie jest to miejsce na pytania dla początkujących – jest raczej dla oddanych łowców zaćmień)

Sugestie i opinie

Masz jakieś sugestie lub opinie dotyczące tej strony? Napisz do nas – chętnie się z Tobą zapoznamy.

Podziękowania

• Elementy Bessela: Prognozy zaćmień autorstwa Freda Espenaka, NASA/Goddard Space Flight Center Emeritus