TPE Web oferuje oparte na mapach prognozy pogody stworzone z myślą o fotografach. Funkcja Pogoda łączy starannie wybrany zestaw globalnych, regionalnych i wysokorozdzielczych modeli pogodowych z warstwami prognoz dotyczącymi warunków ważnych dla fotografów – w tym zachmurzenia, wiatru, mgły, widzialności, dymu, przejrzystości i seeingu.
W tym artykule przedstawiono funkcję Pogoda, w tym sposób wybierania modeli pogodowych, przebiegów modeli i warstw prognoz, a także analizowania zmieniających się warunków pogodowych w czasie.
Włączanie prognoz pogody
Aby wyświetlić prognozy pogody w TPE Web, wybierz ikonę Pogoda z częściowym zachmurzeniem na prawym pasku bocznym, a następnie włącz przełącznik Pogoda.
Kliknij Teraz, aby ustawić bieżącą datę i godzinę, dla których dane prognozy powinny być dostępne. Wybrana warstwa prognozy pogody pojawi się na mapie, a u góry panelu Pogoda zobaczysz prognozowane warunki dla wybranej daty i godziny w lokalizacji głównej pinezki. Wartości te są dostarczane przez Open-Meteo i mogą różnić się od danych pogodowych wyświetlanych w wybranej warstwie mapy.
Prognozy pogody są dostępne na ograniczoną liczbę dni w przyszłości, zależnie od wybranego modelu pogodowego i przebiegu modelu. Żółta linia pod wykresem wskazuje okres objęty wybraną prognozą. Przesuń wybrany czas do dowolnego punktu w tym okresie, aby sprawdzić, jak mają zmieniać się warunki.
- Kliknij, aby otworzyć panel Pogoda
- Włącz, aby wyświetlić prognozy
- Kliknij, aby przejść do bieżącej daty i godziny
Warstwy prognoz
Panel Pogoda oferuje różne warstwy prognoz przedstawiające przewidywane warunki pogodowe, w tym zachmurzenie, opady, temperaturę, wiatr, widzialność i inne.
W sekcji Warstwa prognozy wybierz warstwę prognozy, którą chcesz wyświetlić. Wybrana warstwa jest pokazywana na mapie wraz z legendą kolorystyczną wskazującą wartości prognozy. Kliknij ikonę informacji obok warstwy prognozy, aby dowiedzieć się więcej o tym, co mierzy i jak może wpływać na Twoją fotografię.
UWAGA: Dostępne warstwy różnią się w zależności od modelu i poziomu subskrypcji. Każda warstwa jest dostępna w co najmniej jednym z obsługiwanych modeli pogodowych – zmień wybór modelu, aby zobaczyć, które warstwy są obsługiwane.
Chmury i mgła
Zachmurzenie jest jednym z najważniejszych warunków pogodowych, które należy uwzględnić podczas planowania fotografii plenerowej. Chmury mogą zasłaniać Słońce, Księżyc i gwiazdy, ale mogą też zmiękczać światło, dodawać fakturę niebu i tworzyć piękne kolory o wschodzie oraz zachodzie słońca. Panel Pogoda oferuje prognozy chmur na różnych wysokościach, a także łączne prognozy zachmurzenia i specjalistyczne warstwy dla mgły oraz bardzo niskich chmur.
Zachmurzenie wysokie
Pokazuje procent nieba, który ma być pokryty chmurami powyżej około 6–7 km, w tym cirrus, cirrostratus i cirrocumulus. Chmury te są często cienkie i złożone z kryształków lodu. Mogą zmiękczać światło słoneczne, tworzyć halo wokół Słońca lub Księżyca oraz dodawać kolor i fakturę niebu o wschodzie i zachodzie słońca. Umiarkowane zachmurzenie wysokie (20–60%) może być szczególnie atrakcyjne w fotografii krajobrazowej, podczas gdy nawet cienkie chmury wysokie mogą zmniejszać kontrast i szczegółowość gwiazd w astrofotografii.
Zachmurzenie średnie
Pokazuje procent nieba, który ma być pokryty chmurami na wysokości około 2–7 km, w tym altostratus i altocumulus. Chmury średnie mogą zmiękczać światło słoneczne, zmniejszać kontrast lub dodawać dramatyczną fakturę niebu. Umiarkowane pokrycie (30–70%) może tworzyć interesujące warunki do fotografii krajobrazowej, podczas gdy duże zachmurzenie może blokować światło słoneczne i osłabiać kolory wschodu lub zachodu słońca. W astrofotografii nawet częściowe zachmurzenie średnie może zakłócać długie ekspozycje.
Zachmurzenie niskie
Pokazuje procent nieba, który ma być pokryty chmurami od powierzchni ziemi do około 2 km, w tym stratus, stratocumulus i niskie cumulusy. Niskie chmury mogą zasłaniać góry, panoramy miast lub wschodzące i zachodzące Słońce albo Księżyc. Mogą również tworzyć miękkie, rozproszone światło i atmosferyczne sceny. W astrofotografii nawet płytka warstwa niskich chmur może zasłaniać gwiazdy, Drogę Mleczną lub zorze.
Zachmurzenie bardzo niskie
Pokazuje procent nieba, który ma być pokryty chmurami bardzo blisko ziemi, zwykle w obrębie około 300 m. Może to obejmować mgłę, zamglenie i nisko zalegające chmury stratus. Bardzo niskie chmury mogą tworzyć atmosferyczne warunki w lasach, dolinach i obszarach górskich, ale mogą też zasłaniać punkty widokowe lub ograniczać widzialność. Ta prognoza jest szczególnie przydatna podczas planowania zdjęć obejmujących niskie chmury lub mgłę.
Całkowite zachmurzenie
Pokazuje procent nieba, który ma być pokryty chmurami na dowolnej wysokości. Prognoza 0% oznacza bezchmurne niebo, a 100% oznacza pełne zachmurzenie. Całkowite zachmurzenie zapewnia szybki przegląd oczekiwanego stopnia zachmurzenia. Umiarkowane zachmurzenie może tworzyć miększe światło i ciekawsze niebo, podczas gdy rozległe zachmurzenie często daje płaskie, rozproszone światło. W astrofotografii zazwyczaj preferowane jest niskie całkowite zachmurzenie, choć warto sprawdzić także poszczególne warstwy chmur.
Wielopoziomowe zachmurzenie
Łączy prognozy chmur niskich, średnich i wysokich w jedną mapę kodowaną kolorami, umożliwiając sprawdzenie, gdzie nakładają się różne warstwy chmur.
Każda wysokość chmur jest oznaczona innym kolorem, a kombinacje kolorów wskazują miejsca, w których chmury występują na wielu wysokościach. Pozwala to odróżnić na przykład obszar z samymi chmurami wysokimi od obszaru, w którym niskie chmury mogą zasłaniać docierające do nich światło słoneczne.
W fotografii wschodów i zachodów słońca Wielopoziomowe zachmurzenie może pomóc ocenić, gdzie wyższe chmury mogą uchwycić ciepłe światło i czy niższe chmury mogą zasłonić Słońce blisko horyzontu. W astrofotografii pomaga wskazać obszary z bardziej przejrzystym niebem na wszystkich trzech poziomach chmur.
Mgła
Pokazuje miejsca, w których spodziewana jest mgła przy ziemi, ograniczająca widzialność poziomą. Mgła składa się z drobnych kropelek wody lub kryształków lodu zawieszonych w powietrzu. Może tworzyć atmosferyczne fotografie w dolinach, lasach, wzdłuż wybrzeży oraz wokół jezior i miast. Często powstaje w nocy i może być najbardziej rozległa w pobliżu wschodu słońca, zanim rozproszy się wraz ze wzrostem temperatury. Mgła może również zasłaniać odległe obiekty, uniemożliwiać wyraźny widok Słońca lub Księżyca i powodować kondensację na sprzęcie fotograficznym.
Temperatura i wilgoć
Temperatura i wilgotność atmosferyczna wpływają na coś więcej niż komfort fotografowania. Mogą oddziaływać na powstawanie mgły, zamglenia, szronu i kondensacji, a także na działanie sprzętu fotograficznego.
Temperatura powietrza
Pokazuje przewidywaną temperaturę powietrza, zwykle mierzoną około 2 metrów nad ziemią. Temperatura powietrza pomaga fotografom przygotować się na zmieniające się warunki, w tym temperatury ujemne, szron, śnieg i ekstremalne upały. Może również wpływać na czas pracy baterii i działanie sprzętu. Gwałtowne spadki temperatury po zachodzie słońca są szczególnie warte obserwowania podczas planowania fotografii nocnej, ponieważ mogą zwiększać ryzyko kondensacji na obiektywach i innym sprzęcie.
Temperatura punktu rosy
Punkt rosy to temperatura, przy której powietrze staje się nasycone parą wodną i wilgoć zaczyna się skraplać. Jest mierzona w stopniach Celsjusza lub Fahrenheita, tak samo jak temperatura powietrza. Gdy temperatura powietrza zbliża się do punktu rosy, może pojawić się mgła, zamglenie lub rosa, szczególnie przy słabym wietrze. Może to tworzyć atmosferyczne warunki do fotografii krajobrazowej, ale może również zasłaniać odległe obiekty.
W astrofotografii punkt rosy jest szczególnie istotny, ponieważ na obiektywach i teleskopach może powstawać kondensacja, gdy ich powierzchnie ochładzają się do temperatury punktu rosy lub poniżej niej.
Depresja punktu rosy
Depresja punktu rosy mierzy różnicę między temperaturą powietrza a temperaturą punktu rosy. Mała różnica oznacza, że powietrze jest bliskie nasycenia. Na przykład depresja punktu rosy wynosząca 0–2°C może wskazywać na większe prawdopodobieństwo mgły, zamglenia, szronu lub kondensacji.
W fotografii krajobrazowej niska depresja punktu rosy może pomóc wskazać obiecujące warunki dla mglistych poranków lub dolin wypełnionych mgłą. W astrofotografii może ostrzegać o zwiększonym ryzyku osadzania się wilgoci na obiektywach i innym sprzęcie, nawet gdy niebo jest bezchmurne. Większa depresja punktu rosy zwykle wskazuje na suchsze powietrze i mniejsze ryzyko kondensacji.
Wiatr
Warunki wiatrowe mogą wpływać na stabilność aparatu, ostrość zdjęć i komfort fotografowania. Silny wiatr może poruszać statywami, roślinnością lub wzburzać wodę, podczas gdy spokojniejsze warunki są często lepsze do długich ekspozycji, odbić i astrofotografii.
Prędkość wiatru przy powierzchni (10 m)
Pokazuje przewidywaną średnią prędkość wiatru około 10 metrów nad ziemią, czyli na standardowej wysokości pomiarowej stosowanej w meteorologii. Ta prognoza przedstawia wiatr stały, a nie krótkotrwałe porywy. Niższe prędkości wiatru są zazwyczaj korzystniejsze przy używaniu statywów, długich obiektywów lub montażów do śledzenia gwiazd oraz podczas fotografowania odbić na spokojnej wodzie. Silniejszy wiatr może powodować drgania aparatu, poruszać roślinnością i tworzyć unoszony pył lub rozpryski.
Poryw wiatru
Pokazuje najsilniejsze krótkotrwałe wzrosty prędkości wiatru oczekiwane w okresie prognozy. Porywy mogą być znacznie silniejsze niż średni wiatr stały. Dla fotografów nagłe porywy mogą poruszać statywami, rozmywać długie ekspozycje i utrudniać ostre fotografowanie nieruchomych obiektów. Mogą również wpływać na drony, statywy oświetleniowe i inny sprzęt, szczególnie w odsłoniętych lokalizacjach, takich jak grzbiety, wybrzeża i otwarte krajobrazy.
Różnica porywów wiatru
Pokazuje różnicę między prędkością wiatru stałego a przewidywaną prędkością porywów. Na przykład, jeśli wiatr stały wynosi 24 km/h, a porywy osiągają 48 km/h, różnica porywów wynosi 24 km/h. Mała różnica zwykle wskazuje na bardziej stabilny wiatr, podczas gdy większa różnica sugeruje bardziej wyraźne, nagłe zmiany prędkości wiatru.
Ta prognoza jest szczególnie przydatna podczas pracy ze statywami, długimi obiektywami lub montażami do śledzenia gwiazd. Nawet gdy wiatr stały jest możliwy do opanowania, silne niespodziewane porywy mogą powodować drgania, rozmywać fotografie lub destabilizować sprzęt.
Opady i warunki atmosferyczne
Deszcz, śnieg, burze, zamglenie i dym mogą dramatycznie zmienić wygląd sceny, wpływając na widzialność, kontrast i naturalne światło. Prognozy te mogą pomóc przewidzieć zmieniające się warunki, wskazać możliwości fotograficzne i przygotować się na potencjalnie niebezpieczną pogodę.
Akumulacja opadów w ciągu 1 godziny
Pokazuje całkowite opady oczekiwane w okresie jednej godziny, mierzone w milimetrach lub calach. Obejmuje to deszcz, śnieg, śnieg z deszczem i opady mieszane, wyrażone jako równoważna ilość ciekłej wody.
Lekkie opady mogą dodać atmosfery, odbić lub zamglenia zdjęciom krajobrazowym, podczas gdy silniejsze opady mogą zasłaniać odległe widoki i zmniejszać kontrast. Ta prognoza jest również przydatna do przewidywania mokrych warunków, które mogą utrudniać dostęp do lokalizacji lub wymagać dodatkowej ochrony sprzętu fotograficznego.
Dostępna energia potencjalna konwekcji (CAPE)
CAPE mierzy ilość energii dostępnej w atmosferze, wspierającej wznoszenie się powietrza, co może przyczyniać się do rozwoju przelotnych opadów i burz. Jest mierzona w dżulach na kilogram (J/kg). Wyższe wartości CAPE wskazują na większą niestabilność atmosferyczną. Wartości powyżej około 2 000 J/kg mogą wskazywać na możliwość silnych burz, szczególnie gdy występuje wystarczająca wilgoć i uskok wiatru. Dla fotografów krajobrazu wyższe CAPE może sygnalizować dramatyczny rozwój chmur, zmienne światło, wyładowania atmosferyczne, ulewny deszcz lub silny wiatr. Warunki te mogą oferować możliwości fotograficzne, ale wiążą się również ze znacznym ryzykiem dla bezpieczeństwa.
Widzialność atmosferyczna
Pokazuje przewidywaną odległość poziomą, na jaką można wyraźnie widzieć przez atmosferę przy ziemi, zwykle mierzoną w kilometrach lub milach. Widzialność może być ograniczona przez mgłę, zamglenie, deszcz, śnieg, dym, pył lub zanieczyszczenie. Większa widzialność zwykle oznacza wyraźniejsze widoki odległych gór, panoram miast i krajobrazów. Mniejsza widzialność może zasłaniać obiekty, ale może też tworzyć atmosferyczną mgiełkę, stonowane kolory i większe wrażenie głębi. W astrofotografii słaba widzialność przy powierzchni może wskazywać na wilgoć lub cząstki w powietrzu, które mogą również zmniejszać przejrzystość nieba, nawet przy małym zachmurzeniu.
Stężenie dymu przy powierzchni
Pokazuje przewidywane stężenie cząstek dymu blisko ziemi, zwykle mierzone w mikrogramach na metr sześcienny (µg/m³). Dym przy powierzchni może ograniczać widzialność, zmiękczać odległe krajobrazy i tworzyć zamglone światło o nietypowo ciepłych barwach. Może również rozpraszać światło Księżyca i sztuczne światło, zmniejszając kontrast na zdjęciach nocnego nieba. Ta prognoza jest szczególnie przydatna w sezonie pożarów lasów, gdy warunki dymowe mogą szybko zmieniać się wraz ze zmianami wiatru i aktywnością pożarów. Gdy dym stanowi problem, sprawdzaj bieżące raporty o jakości powietrza.
Dym zintegrowany w kolumnie atmosfery
Pokazuje całkowitą ilość cząstek dymu w pionowej kolumnie atmosfery nad lokalizacją, w tym dym na większych wysokościach. Jest zwykle mierzona w miligramach na metr kwadratowy (mg/m²). W przeciwieństwie do dymu przy powierzchni ta prognoza obejmuje dym, który może znajdować się wysoko nad ziemią, nawet gdy powietrze przy powierzchni wydaje się czyste. Dym na wysokości może tworzyć barwne wschody lub zachody słońca, ale może też zmniejszać kontrast, zasłaniać odległe widoki i pogarszać przejrzystość nieba. W astrofotografii dym nad głową może rozpraszać i pochłaniać światło gwiazd, utrudniając fotografowanie słabych gwiazd, Drogi Mlecznej i innych obiektów niebieskich.
Warunki astronomiczne
Bezchmurne niebo nie jest jedynym czynnikiem istotnym w astrofotografii. Turbulencje atmosferyczne, wilgoć, zamglenie i cząstki unoszące się w powietrzu mogą wpływać na ostrość i kontrast obiektów niebieskich, nawet gdy nie ma chmur.
Panel Pogoda udostępnia specjalistyczne prognozy seeingu astronomicznego i przejrzystości atmosfery, aby pomóc ocenić te warunki.
Seeing astronomiczny
Seeing astronomiczny opisuje stabilność atmosfery pod kątem obserwowania lub fotografowania obiektów niebieskich. Turbulencje w atmosferze powodują załamywanie i wahania światła, przez co gwiazdy wydają się migotać, a ostrość obrazów astronomicznych maleje. Seeing jest często mierzony w sekundach łuku, jednostce miary kątowej. Niższe wartości wskazują na bardziej stabilne warunki atmosferyczne: poniżej 1 sekundy łuku uznaje się za doskonałe, 1–2 sekundy łuku jest zazwyczaj dobre, a 3–5 sekund łuku lub więcej wskazuje na słaby seeing.
Dobry seeing jest szczególnie ważny podczas fotografowania planet, szczegółów Księżyca, gwiazd podwójnych i małych obiektów głębokiego nieba długimi obiektywami lub teleskopami. Słaby seeing może rozmywać drobne szczegóły, nawet gdy niebo jest poza tym bezchmurne.
Przejrzystość atmosfery
Przejrzystość atmosfery opisuje, jak wyraźnie światło przechodzi przez atmosferę bez rozpraszania lub pochłaniania przez wilgoć, zamglenie, dym, pył, zanieczyszczenie albo cienkie chmury. Wysoka przejrzystość oznacza czystsze niebo i lepszy kontrast, ułatwiając fotografowanie słabych gwiazd, mgławic, galaktyk i szczegółów Drogi Mlecznej. Słaba przejrzystość może zmniejszać kontrast i utrudniać uchwycenie słabych obiektów, nawet gdy seeing atmosferyczny jest dobry.
W fotografii krajobrazowej przejrzystość może również wpływać na wyrazistość odległych gór, panoram miast i innych obiektów, szczególnie podczas fotografowania długimi obiektywami.
W astrofotografii znaczenie mają zarówno seeing, jak i przejrzystość: dobry seeing pomaga zachować drobne szczegóły, a wysoka przejrzystość ułatwia rejestrowanie słabych obiektów niebieskich.
Seeing + przejrzystość
Łączy prognozy seeingu atmosferycznego i przejrzystości w jedną mapę kodowaną kolorami, umożliwiając jednoczesną ocenę obu warunków. Seeing opisuje stabilność atmosfery, która wpływa na ostrość obiektów niebieskich. Przejrzystość opisuje klarowność atmosfery, która wpływa na widoczność i kontrast gwiazd, mgławic, galaktyk i innych słabych obiektów.
Ta warstwa jest szczególnie przydatna w astrofotografii, gdzie ważne są zarówno stabilne powietrze, jak i czyste niebo. Może pomóc wskazać obszary z korzystnymi warunkami do obserwowania lub fotografowania obiektów niebieskich.
Zrozumienie modeli pogodowych i prognoz
Prognozy pogody w TPE Web są generowane przy użyciu numerycznych modeli prognozowania pogody opracowywanych przez agencje meteorologiczne na całym świecie. Są to modele komputerowe wykorzystujące obserwacje aktualnych warunków atmosferycznych do przewidywania, jak pogoda będzie zmieniać się w czasie.
Każdy model pogodowy ma własny zasięg geograficzny, rozdzielczość, czas trwania prognozy i dostępne warstwy pogodowe. Niektóre obejmują cały świat, a inne zapewniają bardziej szczegółowe prognozy dla określonych regionów.
Modele pogodowe
TPE Web oferuje wybór globalnych, regionalnych i wysokorozdzielczych modeli pogodowych. Wyższa rozdzielczość może pokazywać więcej lokalnych szczegółów, ale nie musi oznaczać, że prognoza będzie dokładniejsza. Warto porównywać modele, szczególnie gdy warunki są niepewne.
- Modele globalne (niższa rozdzielczość): GFS i ECMWF
- Modele regionalne (średnia rozdzielczość): NAM (mezoskalowy model północnoamerykański) i ARPEGE Europe (średnia rozdzielczość)
- Modele wysokorozdzielcze: takie jak AROME HD (Francja), UK Met Office, HRRR i RAP (oba dla Ameryki Północnej).
UWAGA: Niektóre modele pogodowe wymagają płatnej subskrypcji.
Przebiegi modeli
Modele pogodowe generują nowe prognozy według regularnego harmonogramu – niektóre co godzinę, inne co 3, 6 lub 12 godzin. Każdy nowy zestaw prognoz jest nazywany przebiegiem modelu.
Przebiegi modeli są identyfikowane według czasu rozpoczęcia w uniwersalnym czasie koordynowanym (UTC), znanym również jako czas Zulu, skracanym jako Z. Na przykład 06Z oznacza, że przebieg modelu rozpoczął się o 06:00 UTC, natomiast 18Z oznacza, że rozpoczął się o 18:00 UTC. Są to godziny, o których model rozpoczął generowanie prognoz, a nie godziny, dla których prognozowana jest pogoda.
Model potrzebuje czasu na wykonanie obliczeń, a TPE Web na przetworzenie wyników, więc najnowszy dostępny przebieg może mieć kilka godzin.
W sekcji Przebieg modelu wybierz Najnowszy, aby użyć najnowszego dostępnego przebiegu, lub wybierz wcześniejszy przebieg, aby porównać prognozy. Porównywanie przebiegów pozwala sprawdzić, jak prognoza zmienia się wraz z dostępnością nowych danych. Na przykład użytkownicy PRO i MAX mogą porównać wcześniejszy przebieg z najnowszym przebiegiem dla tej samej daty i godziny. Jeśli oba przewidują podobne warunki, może to zwiększyć Twoje zaufanie do prognozy. Jeśli znacznie się różnią, prognoza może być mniej pewna.
Czas prognozy
Czas prognozy to data i godzina, dla których model przewiduje warunki pogodowe, a nie czas rozpoczęcia przebiegu modelu.
W TPE Web zmiana wybranego czasu pozwala sprawdzić, jak prognozowane warunki mają zmieniać się w ciągu dnia.
Ustawienia wyświetlania pogody
Sekcja Ustawienia panelu Pogoda zawiera opcje dostosowania sposobu wyświetlania prognoz pogody na mapie:
- Zmniejsz nasycenie kolorów mapy: Zmniejsza nasycenie kolorów mapy bazowej, aby nakładkę pogodową łatwiej było odróżnić.
- Przezroczystość prognozy: Wybierz Niską, Średnią lub Wysoką, aby określić, jak wyraźnie warstwa pogodowa będzie widoczna nad mapą.
Możesz również użyć ikony zasięgu obok modelu pogodowego, aby przybliżyć mapę do obszaru objętego prognozami tego modelu.
