Całkowite zaćmienie Słońca 2 sierpnia 2027 r. zapowiada się jako jedno z najważniejszych zaćmień fotograficznych stulecia.

Główną atrakcją jest jego długość: maksymalna faza całkowita potrwa 6 minut i 23 sekundy, a punkt największego zaćmienia znajdzie się w Egipcie, około 60 km na południowy wschód od Luksoru (zobacz w TPE). Pas zaćmienia ma tam około 258 km szerokości, a Słońce znajduje się na wymagającej zadzierania głowy wysokości 81,7°. Dla fotografów ta ostatnia liczba ma ogromne znaczenie. Egipt oferuje wyjątkowo długą fazę całkowitą i niezwykle korzystne perspektywy bezchmurnego nieba, lecz Słońce niemal dokładnie nad głową sprawia, że klasyczna szerokokątna kompozycja zaćmienia nad krajobrazem staje się trudna lub wręcz niemożliwa.

Gdzie fotografować zaćmienie w 2027 roku

W innych miejscach również jest w czym wybierać. Pas fazy całkowitej przebiega przez południową Hiszpanię, w tym części prowincji Kadyks i Málaga, następnie przez Gibraltar, a potem przez Maroko, Algierię, Tunezję, Libię, Egipt, Arabię Saudyjską, Jemen i Somalię. Zachodni kraniec pasa oznacza pewne skrócenie czasu trwania w porównaniu z Egiptem, lecz niższa wysokość Słońca może dać znacznie lepsze możliwości umieszczenia zaćmionego Słońca w krajobrazie.

Istnieją też bardzo konkretne możliwości w pobliżu granic pasa. Analiza krawędzi Księżyca w TPE dla lokalizacji blisko południowej granicy pasa w północnym Maroku, na 34,7237°N, 4,4957°W, przewiduje spektakularną parę koralików Baily’ego w okolicach kontaktu, tworzącą niezwykły efekt podwójnego diamentowego pierścienia. Geometrię można przeanalizować w tym planie zdjęciowym TPE. To dobre przypomnienie, że planowanie zaćmienia nie musi ograniczać się do znalezienia linii centralnej. Szczegółowa geometria krawędzi Księżyca może sprawić, że starannie wybrane miejsca w innych częściach pasa będą szczególnie satysfakcjonujące – a faza całkowita w tym miejscu nadal potrwa niemal 2 minuty i 22 sekundy, czyli dłużej niż podczas TSE2026 nad Hiszpanią.

Poza pasem zaćmienia istnieją zupełnie inne możliwości fotograficzne. Nowa Fundlandia i Labrador zobaczą częściowe zaćmienie w okolicach wschodu Słońca (na przykład tutaj), co potencjalnie pozwoli połączyć częściowo zaćmione Słońce z ziemskim pierwszym planem. Na przeciwległym krańcu zjawiska części Azji Południowej i Południowo-Wschodniej zobaczą częściowe zaćmienie blisko zachodu Słońca, na przykład w Penangu, w Malezji.

Pogoda, upał i ekspozycja

Pogoda prawdopodobnie będzie istotnym elementem planowania. Pustynny klimat Egiptu daje doskonałe perspektywy bezchmurnego nieba, ale sierpień w okolicach Luksoru jest nieznośnie gorący, a typowe maksymalne temperatury w ciągu dnia wynoszą około 41°C / 106°F. Fotografowie muszą planować to równie poważnie jak ekspozycję. Cień, woda i ochrona przed upałem dla ludzi są niezbędne, podczas gdy aparaty, komputery, baterie i sprzęt śledzący mogą spędzić wiele godzin w bezpośrednim słońcu przed fazą całkowitą. Przegrzewająca się elektronika, termiczne wyłączenia oraz zwykłe operowanie bardzo gorącym sprzętem to praktyczne kwestie, które należy uwzględnić.

Nie chodzi więc wyłącznie o wybór miejsca z najdłuższym czasem trwania. Zaćmienie w 2027 roku daje prawdziwy wybór między czasem trwania, perspektywami pogodowymi, wysokością Słońca, możliwościami wykorzystania pierwszego planu i szczegółową geometrią krawędzi Księżyca. Dla fotografów najlepsza lokalizacja może być zupełnie inna niż punkt największego zaćmienia – zaplanuj swoje opcje z TPE.